Co-creatie in de praktijk: hoe Simulise en Mediacollege Amsterdam leren zichtbaar maken

Minder focus op cijfers, meer aandacht voor de ontwikkeling van studenten. Dat klinkt ideaal. En hoewel de behoefte aan formatief handelen en toetsen groeit, is zo’n schoolbrede verandering best een uitdaging.  Het vraagt niet alleen om een andere visie, maar ook om ondersteuning in de praktijk. Simulise en Mediacollege Amsterdam (MA) vonden elkaar precies op dat snijvlak. In een intensief co-creatietraject ontwikkelden zij samen een nieuwe module die studenten beter begeleidt in hun beroepsontwikkeling.

Chris Veldhuis, onderwijskundige bij MA, is nauw betrokken bij het traject. “We willen studenten uit de cijfercultuur krijgen,” vertelt hij. “Toetsen moeten het leren versterken en het leerproces juist niet afsluiten.” Vanuit het project Leren zichtbaar maken ging de projectgroep van MA, met onder meer collega’s Chantal Berkel (onderwijskundige) en Maurik van den Haak (ICT’er), op zoek naar een manier om voortgang, feedback en ontwikkeling structureel te borgen.

Van visie naar ontwerp

Binnen de mbo-school groeit al langer het besef dat formatief handelen essentieel is voor motivatie, betrokkenheid en eigenaarschap van studenten. “Handelen vanuit de autonomie van studenten zet ze meer in beweging.”, aldus Chris. “En feedback speelt daarin een sleutelrol. Die moet niet vrijblijvend zijn, maar een duidelijke plek krijgen in het leerproces.”

“Handelen vanuit de autonomie van studenten zet ze meer in beweging”

Daarom startten ze een aantal jaar geleden met Simulise om het leren zichtbaar te maken. Docenten maakten gebruik van rubrics en gaven scores om ontwikkeling te volgen, maar misten een bewust meet- en beslismoment op de leerlijn. “Dat kan geen automatisch gegenereerd getal zijn,” legt Veldhuis uit. “Dan ben je weer terug bij het geven van een cijfer.” Tijd om te finetunen dus. Hoe zou de tool nog beter aansluiten bij de leerlijnen?

Wat volgde was geen standaardimplementatie, maar een gezamenlijk ontwerpproces. Simulise zocht actief het gesprek op en sloot meerdere keren op school aan bij de projectgroep van MA. Dat bleek cruciaal voor het draagvlak. Verschillende opleidingen konden hun wensen delen, waarna Simulise deze vertaalde naar mock-ups en voorstellen. “Het was echt heen en weer,” zegt Chris. “Wij checkten steeds bij de groep, Simulise paste aan en samen optimaliseerden we stap voor stap.”

Onderwijskundige denkkracht en technische vertaling

De kern van de samenwerking zat in het samenbrengen van twee werelden. MA leverde onderwijskundige denkkracht vanuit de dagelijkse praktijk: hoe richt je leerlijnen schoolbreed in? Hoeveel data heb je nodig om iets zinnigs te zeggen? En hoe maak je ontwikkeling zichtbaar zonder het te versimpelen? Simulise vertaalde deze vragen naar software-oplossingen.

“Het was voor mij de eerste keer dat ik zo intensief met softwareontwikkelaars samenwerkte,” vertelt Chris. “Je moet heel precies zijn: wat bedoel je eigenlijk? Alleen zó kun je zorgen dat programmeurs snappen wat er achter je wens zit.” Juist dat wederzijdse meedenken maakte de samenwerking waardevol en leerzaam voor beide partijen.

“Het was echt co-creatie met een win-win voor beide kanten”

Die aanpak past ook bij bredere ontwikkelingen in het onderwijs. Subsidieprogramma’s zoals Npuls stimuleren co-creatie tussen onderwijs en marktpartijen. Toch is het nog geen vanzelfsprekendheid. “Het blijft spannend om zo’n traject met een commerciële partij aan te gaan,” zegt Chris. “Maar dit werkte. Het was echt co-creatie met een win-win voor beide kanten.”

Weerstand, realiteit en groei

Natuurlijk ging niet alles vanzelf. De gebruikservaring en interface riepen bij sommigen weerstand op. In de projectgroep waren docenten met veel expertise op dit gebied kritisch. “Gelukkig konden zij met hun ervaring bijdragen aan het ontwerp. Zo bereidden ze ontwerpideeën voor het nieuwe diagram voor en namen ze deel aan het gesprek met Simulise.” Door zichtbaar aanwezig te zijn, werd duidelijk dat feedback niet verdwijnt, maar daadwerkelijk leidt tot verbetering. “Simulise nam deze signalen serieus en bleef betrokken, ook in de uitvoeringsfase.”   

“Het heeft veel voordelen als het initiatief van onderaf komt”

Kansen voor de toekomst

Terugkijkend heeft Chris een duidelijke tip voor andere onderwijsinstellingen. “Begin bij de visie. Niet meteen schoolbreed uitrollen, maar kijken waar het kan landen. Het heeft veel voordelen als het initiatief van onderaf komt.” Volgens de onderwijskundige is het slim om daarna pas tijd te besteden aan kennis en vaardigheden rondom formatief handelen. En uiteindelijk volgt dan de vorm van toetsen en tools. 

De samenwerking tussen Simulise en Mediacollege Amsterdam laat zien wat er mogelijk is als visie, praktijk en technologie met hetzelfde doel samenkomen. Niet als eindproduct, maar als een continu leerproces. Precies zoals het onderwijs bedoeld is.